تفاوت چیلر و مینی چیلر|مقایسه کاربرد،قیمت و مصرف برق

در دنیای امروزی تجهیزات خنک کننده، برای حفظ دمای مطلوب در فصول گرم سال ضروری است. چیلرها تجهیزات پیشرفته و حیاتی هستند که برای رسیدن به این هدف استفاده می شوند. آنها جزء مرکزی هر سیستم خنک کننده هستند که دمای آب را کاهش می دهند و آن را از طریق تجهیزات خنک کننده مانند هواساز ها و فن کویل ها به گردش در می آورند تا دمای هوای محیط را خنک کنند. چیلرها در انواع تراکمی و جذبی موجود می باشند و در مقیاس صنعتی و خانگی تولید و عرضه می شوند. از طرف دیگر مینی چیلرها، چیلرهای کوچک هوا خنک هستند که در ساختمان های مسکونی، کارگاه ها و محیط های کوچکتر مورد استفاده قرار می گیرند. ظرفیت تبرید کمتر از 12 تن دارند و بسیار بی صدا کار می کنند. این دستگاه ها معمولاً در تراس یا پشت بام ساختمان نصب می شوند و در واحدهایی که نیاز به سرمایش مستقل دارند استفاده می شود. پرکاربردترین نوع مینی چیلر، مینی چیلر اسکرول هوا خنک می باشد. این دستگاه ها مشابه چیلرهای تراکمی عمل می کنند و بر اساس سیکل تبرید تراکمی کار می کنند. آنها آب سیستم تبرید هر واحد را در یک مدار بسته خنک می کنند.

 

تفاوت چیلر و مینی چیلر

 

اگرچه چیلر و مینی چیلر عملکردهای مشابهی دارند و از اجزای مشابهی مانند کمپرسور، اواپراتور، کندانسور، شیر انبساط و مبرد تشکیل شده‌اند، اما از جهات مختلفی با هم تفاوت دارند.

تفاوت اصلی چیلرهای هوا خنک و مینی چیلرها در ظرفیت تبرید یا تناژ آنهاست. اکثر مینی چیلرها تا 10 تن ظرفیت تبرید دارند، در حالی که چیلرها ظرفیت تبرید 10 تن و بالاتر را دارند. مینی چیلرها معمولا در ساختمان های کوچک تا متوسط استفاده می شوند، در حالی که چیلرهای مرکزی در ساختمان های بزرگتر استفاده می شوند.

یکی دیگر از تفاوت های مهم بین چیلرها و مینی چیلرها، نوع کمپرسور مورد استفاده است. کمپرسورهای اسکرول که دارای راندمان بالا و عمر طولانی تری هستند به دلیل تناژ کوچکتر معمولاً در مینی چیلرها استفاده می شوند. در مقابل، کمپرسورهای پیستونی، اسکرو، اسکرال و گاهی اوقات کمپرسورهای گریز از مرکز به دلیل تناژ بالاتر در انواع چیلر تراکمی استفاده می شوند. انتخاب نوع کمپرسور به نیازهای خاص هر پروژه بستگی دارد.

 

تفاوت چیلر و مینی چیلر از نظر کندانسور

تفاوت دیگر چیلر و مینی چیلر در نوع کندانسور مورد استفاده است. کندانسورها به دو نوع هوا خنک (هوا) و آب خنک (آب) تقسیم می شوند. کندانسورهای آب خنک از آب برج خنک کننده برای خنک کردن مبرد استفاده می کنند در حالی که کندانسورهای هوا خنک از فن های تهویه استفاده می کنند. چیلر تراکمی هوا خنک (چیلرهای هوا خنک) به دلیل داشتن کندانسور هوا، نیازی به برج خنک کننده ندارد و آب مصرف نمی کند. در مقابل، چیلر تراکمی آب خنک (چیلرهای آبی) از کندانسور آب استفاده می کنند و به یک برج خنک کننده فایبرگلاس یا برج خنک کننده گالوانیزه، متصل می شوند.

بیشتر بخوانید:   کامل ترین راهنمای خرید برج خنک کننده + نکات طلایی

مقایسه چیلر و مینی چیلر

از آنجایی که مینی چیلرها نوعی چیلر تراکمی با هوا خنک هستند، از کندانسور هوا استفاده می کنند و نیازی به آب ندارند. بنابراین، آنها باید در خارج از ساختمان قرار گیرند.

 

تفاوت چیلر و مینی چیلر از نظر اجزای تشکیل دهنده

اجزای تشکیل دهنده چیلرهای تراکمی هوا و مینی چیلرها به جز پمپ آب سرد و منبع انبساط کاملاً شبیه به یکدیگر هستند. در چیلرهای تراکمی این قطعات به صورت مستقل نصب می شوند در حالی که در مینی چیلرها یکپارچه شده و در داخل دستگاه نصب می شوند. چیلرها همچنین معمولاً دارای لوازم جانبی بیشتری هستند که بر اندازه و قیمت آنها تأثیر می گذارد، مانند برج های خنک کننده، که در چیلرهای فشرده سازی آب مرکزی مورد نیاز هستند اما در مینی چیلرها نه. در نتیجه، چیلرها معمولاً گرانتر از مینی چیلرها هستند.

 

مقایسه چیلر و مینی چیلر از نظر مصرف برق

تفاوت چیلر و مینی چیلر

مصرف برق چیلرها و مینی چیلرها بر اساس ظرفیت سرمایشی و تعداد وسایل مورد استفاده در ساختمان متفاوت است. در مقایسه مصرف برق مجموعه مینی چیلرها با چیلر مرکزی با ظرفیت معادل، مجموع برق مصرفی مینی چیلرها در ساختمان بیشتر است.

 

نحوه سرمایش چیلر و مینی چیلر

تفاوت دیگر چیلر و مینی چیلر نحوه اتصال آنها به کویل خنک کننده هواساز و فن کویل است. در روش اول یک هواساز به صورت مرکزی نصب می شود و هوای آن از طریق کانالی به واحدهای مختلف ساختمان توزیع می شود. در روش دوم در هر اتاق یا قسمتی از ساختمان یک فن کویل تعبیه می شود. یک پمپ آب (که توسط چیلر یا مینی چیلر خنک می شود، یا توسط پکیج یا دیگ گرم می شود) را به کویل یا هواساز می فرستد. آب در کویل به گردش در می آید تا اینکه فن هوا را از کویل دمیده و هوای خنک در داخل ساختمان ایجاد کند.

بیشتر بخوانید:   تنظیم چیلر برای زمستان | آموزش گام به گام

همچنین سیستمی به نام سیم پیچ DX وجود دارد که از آب در مدار خنک کننده استفاده نمی کند. در عوض، خود مبرد مستقیماً (از طریق لوله کشی) به کولر یا فن کویل مانند اواپراتور اسپلیت ها متصل می شود.

هنگامی که چیلر و هواساز به این صورت متصل می شوند به آن پکیج یونیت یا روفتاپ پکیج می گویند.

 

تفاوت استفاده مداوم از چیلر و مینی چیلر

اگر چند مینی چیلر در یک ساختمان استفاده شود و یک دستگاه از کار بیفتد، دستگاه های دیگر می توانند به کار خود ادامه دهند و خرابی یک دستگاه لزوماً به معنای معلق شدن کل سیستم تبرید نیست. با این حال، اگر مدار یک چیلر مرکزی از کار بیفتد، ممکن است سرمایش کل ساختمان تحت تأثیر قرار گیرد.

شایان ذکر است که احتمال خرابی کمپرسور در چیلرها به دلیل استفاده از چند کمپرسور کم است.

ذکر این نکته ضروری است که برای برآورد تقریبی ظرفیت برودتی مورد نیاز در هر واحد یا ساختمان (در شرایط آب و هوایی نسبتاً معتدل مانند تهران) می توان ظرفیت حدود 4 تن تبرید در هر 100 متر مربع زیربنا را در نظر گرفت. . این تخمین تقریبی صرف نظر از نوع تجهیزات انتخاب شده مانند چیلر مرکزی (آب یا هوا)، مینی چیلر یا حتی استفاده از داکت اسپلیت اعمال می شود.

 

سخن آخر

در پایان، این مقاله تفاوت های چیلر و مینی چیلر را از نظر ظرفیت تبرید، نوع کمپرسور، نوع کندانسور، مصرف برق و اتصال به هواساز و فن کویل برجسته کرده است. در حالی که هر دو دستگاه عملکردهای مشابهی دارند، بر اساس کاربرد خاص خود دارای مزایا و معایب متمایز هستند.

بیشتر بخوانید:   جامع ترین راهنمای خرید یونیت هیتر

اگر علاقه مند به آشنایی بیشتر با انواع چیلر و مینی چیلر هستید می توانید به مقالات مرجع تخصصی تهویه مطبوع دماجت، مراجعه کنید. دماجت، اولین و معتبرترین مجموعه تخصصی در زمینه دستگاه ها و تجهیزات تاسیسات ساختمان، به خصوص دستگاه های تهویه مطبوع، است. برای اطلاع از محصولات ما و استعلام قیمت، مشتاق گفتگو با شما هستیم.

امتیاز دهید

مطلع شدن از پست های جدید

می‌خواهم اولین نفری باشم که از مقاله‌هایی که در فروشگاه دماجت منتشر می‌شود، آگاه شوم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *